Αχαΐα

Μια φορά μια παρέα γύφτων μάζευε βέργες και λιγαριά σ’ένα ξεροπόταμο. Κοιμόταν λοιπόν στο ύπαιθρο για να σηκώνεται το πρωί και να ξαναρχίζει τη δουλειά της. Έτυχε όμως μια βραδυά να πιάσει δυνατό κρύο. Οι γύφτοι οι φτωχοί τουρτούριζαν και λέγανε: -Φύσα, Θεε μου φύσα να πάρης γύφτικες ψυχές να ιδούμε…

Επί της μεσημβρινής πλευράς του φρουρίου των Πατρών υπάρχει εντετοιχισμένος κορμάς μετα κεφαλής αρχαίους μαρμαρίνου ρωμαικού αγάλματος, φυσικού μεγέθους. Το άγαλμα τούτο ο λαός τα’ονομάζει Πατρινέλλαν, λάμιαν δεηλ. Η οποία την νύκτα ζωντανεύει και περιφέρεται εις την πέριξ συνοικίαν και φωνάζεικαι τ…

Υπάρχει πρόληψις ότι κάθε σπίτι έχει κι ένα φείδι ως προστάτην και φύλακα, οι δε εν τω οίκω οσάκις το βλέπουν δεν πρέπει να το σκοτώνουν, διότι θα ακολουθήση μεγάλο κακό στο σπίτι. Περί του φειδιού τούτου λέγεται ο εξής μύθος. Μια φορά σ’ένα σπίτι ένα φείδι έβγαινε στη γωνιά (εστίαν). Ο νοικοκύρης τ…

Ο Σεληνούς έχει δικό του στοιχειό μια γριά λάμια. Όταν εξεκίνησε την πρώτη φορά το ποτάμι για να πάη στη θάλασσα, επήγαινε μπροστά η γρκά και με μια βέργα στο χέρι το πδήγαγε στον ίσο δρόμο. Όταν έφτασε στον κάμπο του Αιγίου (Βοστίτσας) ένας Αράπης δράκοντας της έκοψε το κεφάλι και για τούτο το ποτά…

Το άλογο το πας όταν θέλης στο νερό, μα όταν θέλη θα πιη

Αργά το κατάλαβες!

Άλλο δεν εφοβήθηκα παρά της νύχτας το περπάτημα και της άνοιξης το κρύο

Ακριβός κελλάρης, αλλά πάντα καλός κελάρης

Κάνω, δεν κάνω τ' αρφανό, μου σέρνουν τ' όνομά μου

Πάρε με όταν μ' εύρης για να μ' έχης όταν με θέλης

Δώδεκα βαλτινοί ή Νεζερίταις, δέκα τρείς ταμπουράδες

Αυτός είναι αδιόρθωτος

Κλωτσαίς της προβατίνας, χαραίς του λύκου

Κάλλιο ξερό ψωμί με γέλοια, παρά μάγγανα με μέλι

Αυτός είναι βρώμα και δυσωδία ή λυσωδία κατά τον λαόν

Ηύρε το σουγιά με το λουρί!

Τα βόλια κάνουν της δουλειαίς

Κακό βόλι να σε φάη

Κάνει τογ καμπόσον

Όταν σε βλέπω σε συλλογάμαι ή σε θυμούμαι

Τον ζουρλόν κ' το χωριάτη ξένη έγνοια τον γεράει

Τα λόγια του δεν έχουν ζουμί

Πιε γάιδαρε αγιασμό

Καμαρώνει σα γύφτικο δραπάνι

Ο βλάχος άρχος κι αν γενή πάλιν βλαχιάς μυρίζει

Μήτε τα πίσω βλέπεις, μήτε τα 'μρός κυττάζεις

Με το βελόνι τα μαζεύουμε και με το φτιάρι τα πετάμε

Εβγήκε τ΄αγκάθι απ΄τη μέση

Της άσχημης ο γαμπρός είναι 'πίσω από την πόρτα

Θά σού βάλω τό λιβάνι

Λησμόνα ό,τι σου είπα και συχώραμε!

Αυτός καμμιά φορά αλησμονάει καί νά φάη

Άρχοντας και διάβολος δε συμπεθερεύουνε

Αρχοντικά πορεύομαι και σκύλινα περνάου

Ο καπετάνιος γίνεται με την αξιότητά του!

Ήρθε κι' άλλος καπετάνιος! Κόψε κι' άλλο κολοκύθι

Που ήσουν; Πουπέτα! Τ'έκανες; Καντίποτα!

Αρχή άνδρα δείκνυσιν

Χύθηκε το λάδι μας μέσα στο τηγάνι μας!

Εμπάτε σκύλ' αλέστε κι αλεστικά μή δόστε

Τον επήρε στο λαιμό του

Το είπε κ' έγεινε

Όποιος πηγαίνει αργά στο τραπέζι, τρώει τα κόκκαλα

Ο λαίμαργος ανοίγει τον τάφο του με τα δόντια του!

Το λάδι δε βγαίνει από τον τοίχο!

Εχύθηκε το λάδι στο φαΐ μας!

Μη ρίνης λάδι στη φωτιά!

Άνθρωπος χωρίς δουλειά, του κόσμου είν' καταλαλιά

Αυτός είναι αντρογενοχωρίστης

Αναγελούμε δεκοχτώ και μας γελούνε χίλιοι

Άμορο το σόϊ σου

Έγινε άμορος

Η αλπού όταν πεινάη κάνει πως κοιμάται

Τ' αχαμνό άλογο δεν κλωτσάει

Έπεσε απ' τ' άλογο στο γαϊδούρι

Να είχαμ' άλογα να τρώγαν' πέτρας

Αν δεν αλλάξουν οι καιροί, μη με παντέχης λιγερή

Κουφής παιδί κλαίει!

Ο κουφός όταν μιλάν' οι άλλοι, γελάει!

Το κομμένο κρασί είναι ο πεθαμένος καιτο ξυνό είν' ο μουρλός

Κάλλιο χέρι που κρατεί, πάρα χέρι 'που καρτερεί

Επίσκοπος κρεμάμενος, έγραφε κι' απόγραφε

Έσμιξ' ο ανάλατος με την αναλατίνα, κ' εκάμανε και δυό παιδιά, ανάλατα κ' εκείνα

Κυριακή κοντή γιορτή

Το ακριβό πράμα έχει τον παρά μέσα του

Λάσπη που δεν κουνιέται βρωμάει!

Ο κουτσός με το 'να πόδι κυνηγάει το χταπόδι!

Όποιος καθήση με κουτσό θα μάθη να κουτσαίνει!

Το πολύ ταμάχι, χαλάει το στομάχι

Στεφάνωνε κι' αμπάρωνε και βάφτιζε και φεύγε!

Κατά την Επανάστασιν του 1821, τρεις Κεφαλλωνίταις πολεμισταί, καταδιωκόμενοι από Τούρκους, κατέφυγον εις εν δάσος και εκρύβησαν εντός πυκνών θάμνων. Ένας Τούρκος έφιππος επέρασε εκείθεν αλλά δεν τους είδε. Τότε λέγει ο ένας προς τους άλλους: -"Καλά έκανα κι εκρύκτηκα και δε με είγδε (είδε) ο σ…

Κατά την Επανάστασιν ήτο εις τον πόλεμον και τις γενναίος Ζακύνθιος, Κάντηλας καλούμενος. Εις μίαν μάχην, εξορμήσας, έτρεψε τους Τούρκους εις φυγήν μετά των υπ' αυτόν Ζακυνθίων, αλλά δυστυχώς εφονεύθη και οι Τούρκοι, επανελθόντες του έκοψαν το κεφάλι, εις δε και τον ελόγχισεν εις τα οπίσθια. Όταν το…

Κατά την Επανάστασιν του 1821, πολλοί Ζακύνθιοι φιλοπάτριδες, ήλθον εις την Πελοπόννησον και επολέμησαν γενναίως. Τους νεοελθόντες, μίαν ημέραν, εκεί που ήσαν εστρατοπευδευμένοι, είπαν εις ένα ν' αναβή εις τη ράχη και να ιδή αν ήσαν εκεί πλησίον Τούρκοι. Εκείνος, άμα ανέβη, είδε πολλούς Τούρκους και…

Μια φορά ένας διακονιάρης Κραβαρίτης με τη λύρα του επήγε στο Τούρκικο για να διακονέψη. Σ' ένα χωριό Τούρκικο ενύχτωσε κι ένας Τούρκος τον επήρε στο σπίτι του για να ξενυχτήση και αφού εφάγαν στα μουγγά, γιατί ο ένας δεν ήξερε τη γλώσσα του άλλου, έκαμε νόημα ο Τούρκος του διακονιάρη να παίξη τη λύ…

Κατά την επανάσταιν του 1821, μετά την έλευσιν του Ιμβραήμ πασά της Αιγύπτου, παρετερήθη ότι πολλοί των Τούρκων αιχμαλώτων, ους είχον συλλάβει κατά καιρούς οι Χριστιανοί και διετήρουν ως υπηρέτας, οσάκις εύρισκον ευκαιρίας, εφόνευον τους κυρίους των και προσήρχοντο εις τα Αιγυπτιακά στρατόπεδα. Η Ελ…

Εν άλλοις πταίομεν και εν άλλοις;απολαμβάνομεν.

Μα αν τύχη κι' ο Φλεβάρης μας κακιώση μεσ' στα χιόνια θα μας χώση.

Υγειά μου, πλούτη μου.

Κάθε τέχνη θέλει και το μάστορή της

Τετράδη και Παρασκευή τα νύχια σου μην κόψης και Κυριακή να μη λουστής αν θέλης να προκόψης

Λέξεις κλειδιά 2 Προβολή λίστας

Γεωγραφική κάλυψη 80 Προβολή λίστας

Τοπωνύμιο 13 Προβολή λίστας

Τόπος γεγονότος 11 Προβολή λίστας

Τόπος 7 Προβολή λίστας

Τόπος σύνταξης πηγής 8 Προβολή λίστας

Έργα με αυτή τη θεματική κατηγορία 2 Προβολή λίστας

Αχαΐα - Identifier: 78121

Legend

Navigation

Info

Controls

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ