Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Κεντρική πλοήγηση
Αναζήτηση
Αναζήτηση
Αναζήτηση ανά Ερευνητικό Κέντρο
Εικονική Περιήγηση στο Μέγαρο
Πολυμεσικά Αντικείμενα
3D Αντικείμενα
Βίντεο
Ιστορικοί Χάρτες
Οικιστικός και Χωροταξικός Χάρτης Ελλάδος
Σαν Σήμερα
Greek
English
Login
Default
Graph
Πρόσωπο
Λουκάτος, Δημήτριος Σ.
Είδος οντότητας
Πρόσωπο
Φύλο
Άνδρας
Συγγραφέας
1098
Προβολή λίστας
Ενός που επέθανε, τα ρούχα του να κάψανε πρίν περάσουν οι 40 μέρες κι ακούανε στο διάστημα αυτό, ώσπου να κλείσουν οι 40 , κάθε νύχτα βόγγο.
Μια γράβα τσ’ Αλιμπάξους. Εκεί λέει έβγαινε ένα φάντασμα. Ήτανε ένας Κολοβός που ‘χε μπρικολακιάσει. Αυτό το παιδί (Ιωάννης Μπερτούλης. Επέθανε 92 ετών, το 1945)εσηκώθηκε να πάη στην Αρραβωνιαστικκά του. Για να μην πάη από τον κεντρικό δρόμο, επήε από παρακλάδι. Εκεί περνώντας είδε τον μπρικόλακα, τ…
Μίνια άλλ’, κάποιος Κ’νής (Κουνής) είχι ένα πιδί ούλο – ούλο. Κι αυτός ήταν στην Πόλ’. Πααίνουν κλέφτες την ημέρα. Είχανι κούλιες, γδένεται, τυλίγει το παιδί τς και το ρίχν’ στο βόθρο. Που είν’ η γυναίκα. Έφ΄γε. Πάει στου Δομοκό. Γλύτωσι τον πιδί, αλλά αμέσως πήρε δώδικα άντρες, τουφέκια κι έφ’γε γι…
Ήτανε ένας ζουρλός, που όταν επέθανε τον απανταίνανε τη νύχτα. Εβρυκολάκιασε απο τον τάφο και γυριζε στα σπίτια. (Αλλά αυτές είναι αγέρα κουβέντες!)
Ήταν ένας αρχιληστής, κλέφτης Δροσούλας. Τον σκοτώσανι σι συμπλουκή και βρουκολιάκιασε. Πολλά χρόνια είχε πηρετήσ’ σ’αυτά τα βουνά. Έβγαιναν το καλοκαίρ’ στα βουνά, οι βλάχ’, αυτάς βύζανε τα ζώα, τους ανθρώπους. Τους ρήμαξε τους άλλους. Είχ’έναν κουμπάρο δικό τα’, δεν τον πείραζε. Αφού όμως απήύδησε…
Από πολλά χρόνια έτυχε να περάσ’ μια παρέα κλέφτες. Πήραν ένα σφαχτό και το ψήσαν. Παρουσιάστηκε κι αυτός [ο αρχιληστής κλέφτης Δροσούλας, που σκοτώσανε και βρυκολάκιασε], με τ’ άρματα. – Βρε καλώς τον καπετάν – Δροσούλα! Πως περνάς; Εγώ τα ρήμαξα τούτα. Αφού ψήσανε το σφαχτό... που κατοικείς; Εξαφα…
Ένας εύζωνας κι ‘γω πήγαμε να κάμμε κολύμπι σ’ ένα ποταμάκι κι αυτός πνίγ’κε. Δε μπόρεσε να τον σώ’ κανείς. Ήρθ’ ένας κολυμπετάς, ήρθε και τον έβγαλε μέσ’από τη γούβα. Ήταν πεθαμένος. Μετά από λίγες μέρες, αυτός βρουκαλάκιασε και πάαινε και κολύμπαε σ’αυτό το μέρος. Και εγώ φύλαγα σκοπός κι άκουσα έ…
Ήταν κάποιος Τσάκας εδώ. Ο Κωσταράς ήταν βρουκόλακας και πάει απο το Χατέλ' και παρουσιάστ'κε. Μ' έφα ου Κουσταράς. Τον σήκουσαν οι άλλ', τον πήγαν σ'άλλο χωριό. Αυτός κυνήγαε μόνος του άρρωστους και τους συγγενήδες. Στο τέλος κάρφωσαν τον Κωσταρά.
Ένας μια φορά έκανε ταξίδ’ σ’ένα χωριό και ήταν καλοκαίρ’, που ο κόσμος είχι τα στάρια του, τα’αλώνια στη σειρά. Είχι πιθάνει ένας χοντρός, Αθανάσιος Μητρόπουλος, εδώ και 40 χρόνια κι λέγανι πως έβγαινε βρυκόλακας. Τ’ αλώνια ήτανε στη γραμμή, περίπου 2 χιλιόμετρα αριστερά- δεξιά. Και τη νύχτα άκουγι…
Είχε η Τσολακίνα πέντε σειρές φλωριά στο φόρεμά της. 'Εβανε 30 Αρβανίτις μπροστά κι 30 πίσω, όθεν πάγανε. Ήρθ'η ώρα κι έγινε υπηρέτρια, όθεν πάγαινε. Ήρθ'η ώρα κι έγινε υπηρέτρια, γιατί ο άντρας τς, ο Τσολάκογλου έκανε για τον εαυτό τ'.Σύμμασι όλα τα σπίτια, τα πήρι και έφκιαξι τον Πύργο κι τα μπαξέ…
Έχω ακ'στά απο τους παλιούς, να πάμε Σαββάτο να τον καρφώσουμε. Βρήκαμε έναν Σαββατογεννημένο, ξύσαμ'ένα βουφλί απο κέδρο, πήγαμ', τον ξεχωσάμε, βγάλαμε το καπάκι, ήταν ζωκρός μέσα, με το καπάκ' ανοιχτό τον καρφώσαμι και βγήκε αίμα. Κείνος ήταν ο Θάνατόσ τ'. (Του δαιμονικού που τον περίλαβε). Μόνο τ…
Επί των ημερών μου, ένα φώς τη νύχτ' απο δω απ' τον Άγιο Αθανάσιο - τον Αγ. Βησάριο κι επήανε ίσα κατά πέρ'. Επειδή σ'αυτό το μέρος πάνε και θάφτουνε μπαστάρδους και μικρά αβάφτιστα κι εκείνα βρυκολακιάζουν και γυρίζουν. (Ενώ στην ουσία είναι απο τα προσήσκια = προσίσκια; ίσκα; Όταν σαπίζ' το ξύλο σ…
Παλιότερα επλάκωναν τους Τάφους με πολλές πέτρες, για να μη σηκώνωνται οι πεθαμένοι. Να μη βρικολακιάζουν. Τώρα ο παπάς τους το έκοψε (το συνήθεις)
Είχε βρυκόλακα, που έβγαινε απο τον τάφο του και πήαγινε στο σπίτι και τους έκανε ζημιές. Έπινε το λάδι απο την πήλα (πέτρινο δοχείο του λαδιού). Ήρθαν στον τάφο του κι εδιάβασαν ευχή. Ευρήκαν την τρύπα απ'όπου έβγαινε και κεί μέσα του έρριξαν λάδι ζεματιστό. Δεν ξανασηκώθηκε.
Τα τελώνια παρουσιάζονται στα κατάρτια, με τις κακοκαιρίες. Περπατάνε χωρίς φτερά. Γιομίζουνε τ'άρμπουρα, τα ξέρτια. Καίνουν φωτοθεσία(=φωτοχυσία)μεγάλη. Στο δικό μας καίκι, με έβανε ο πατέρας μου να χτυπάω ντενεκέδες να φύγουμε γιατί αν εμένανε εκεί θα μας κυνηγούσε τ'αστροπελέκι. Τα κυνηγάει τ'αστ…
Ύψωμα στου Μπεργάκη. Πέθανε ένας Μπεργάκης (ξένος) που κατοικούσε εκεί. Τον σκότωσαν. Κλέφτης ήτανε. Είχε βαφτίσει τη γιαγιά μου, κι εκείνη του πήγαινε πάντα ψωμί. Κλέφτης αυτός. Τους Τούρκους τους είχε μέσα στο σπίτι (η γιαγιά μου). (Χωροφύλακες) Τούρκους και στους κλέφτες εκρεμούσε το ψωμί από τα …
Τα σαπόξυλα στο ποτάμι όταν τραβά αέρας, έχουν φώσφορο και φωτάνε. Πέταγαν σκαντζιλήθρες σαν να ήταν φωτιά αναμμένη. Κι έλεγαν πως ήταν βρυκόλακας όσοι φοβάνταν, οι άλλοι μάζευαν τσι κότες απο τα κοτέτσια ή (αν ήταν καμιά παρδαλή γυναίκα, πάαιναν σε δαύτη. Δεν αγροίκ'σα τέτοια πράματα.
Το Σάββατο αυτοί οι βρουκόλακες δεν μπορούν να κινηθούν. Ούτε έχ' δικαίωμα να κάμ' ζουμιά αυτήνη την ημέρα. Ξεκινήσανε άλ'η παρέα ν πάν στην Τρύπα τ' να τον βρούν (το Σάββ.) τον βρήκαν . Μόλις τσ'είδε, κατάλαβε. - Ποιός σας είπε κι ήρθετε 'δώ; -Ήρθαμι. - Εγώ κατάλαβα, ο κουμπάρος σας ήφερι 'δω πέρα.…
Τα σταυροδρόμια είναι στοιχειωμένοι τόποι, κι απ’αυτούς βγαίνουν τη νύχτα χορτλάγοι. Οι Χορτλάγοι είναι βρυκόλακες, ιδίως Τούρκος, γιάτ’ είναι αβάφτιστοι. Γυρνάνε σαράντα μέρες ύστερ’ από το θάνατό τους μεταμορφωμένοι πότε σε βουβάλια, πότε σε κατσίκια. Μια φορά ένας, περνώντας από ένα σταυροδρόμι π…
Οι αμαρτωλοί όταν πεθαίνουν, γίνονται Βρυκόλακες. Μεταμορφώνομαι σιγά-σιγά, ως εξής. Ο ετοιμοθάνατος μουγγρίζει. Ύστερα τετραποδίγει (γίνεται γάτα, ποντικός)ορμά έξω από το σπίτι και επι σαράντα νύκτες γυρίζει από σπίτι σε σπίτι ζητώντας να το ανοίξουν. Ύστερα ‘’παίρνει τα βουνά σα θηρίο’’. Ο Βρυκόλ…
Στα Μποικάτικα ένας Γιωργάκης Αντωνέλας ήτανε μοναχογιός η μάννα του ωραιότατη γυναίκα εχήρεψε νέα? Επήρε από ‘δώ κάποιο δικαστή της εποχής εκείνης. Όταν όμως πήρε το δικαστή, έκανε πολύ κακή ζωή του παιδιού και το παιδί εμαράζωνε (ο δικαστής μητρυίος το βασάνιζε). Κάποια βραδυά, άκουσε το παιδί πως…
Έχω ακουστά ότι η μητέρα του παιδιού παντρεύτηκε ένα χωροφύλακα και σιγά, σιγά για να τον εξοντώσουν από το σπίτι, για να μην το έχη χαβαλέ (=ανεμπόδιο), τον κακομεταχειριζότανε μάννα και μητρυιός. Τον εβρίζανε, τον άφηναν νηστικό, του κάνανε κακή ζωή. Το παιδί εβαρέθηκε την καταφρόνια (που τον έδιω…
Έχω ακουστά πο τον παπά-Μακρή (παπά- Γιάννη. Επεθ. 1955, 80 χρ.)την ιστορία της Αντωνέλλας. Αγάπησε έναν δικαστικόν κλητήρα εδώ στους Παξούς. Ο Γιωργάκης τους εμπόδιζε. Τον έβαζαν σε χοιρινά και κοιμούταν. Έφυγε σε χωριό της Ηπείρου, υπηρέτης σε παπά. Αυτός τον έβαλε τσοπάνο και εν καιρώ αρρώστηε απ…
(Σχετικά με τη σελ. 6-7 κλπ)περιοδικό. Στο ‘’Μπουκέτο’’ της 2 Δεκεμβρίου 1926, στη σελ. 965 έχει δημοσιεντή κάπως λογοτεχνικότερα και μυθιστορηματικώτερα η ιστορία αυτή, με τίτλο : Ο Γιωργάκης της Αντωνέλλας. (Δεν φέρεται υπογραφή και χαρακτηρίζεται σαν Ιστορική παράδοση). Περίληψις δημοσιεύματος. Τ…
Στο Καμίνι του Λουϊζου: Ασβεστοκάμινο. Λένε πως εκεί εβγάλανε τον Οδυσσέα οι Φαίακες. Ο Λουϊζος ήξερε γράμματα κ΄επήρε το κτήμα κ’ έβαλε κ’ έσκάψανε (προ 90 ετών) κ’ ευρήκανε τον τρίποδα λέβητα κ.α. (ο νόννος του παιδί εκολυμπούσε κ’ έδινε βουτιές από το λέβητα αυτόν). Έβαλε κι’ αμπέλι ο Λουϊζος κι’…
Έχ’ ένα κοτρώνι μεγάλο, στ’ Αλέξ’ το κοτρώνι, που έχει τρεις ζωγραφιές: Έναν άντρα, μια γυναίκα και ένα παιδί. Λένε πως είναι από τον Μέγαν Αλέξανδρο, όταν ήτανε παιδάκι, με τη μητέρα του. Τους παρασταίνει η ζωγραφιά (σχεδιάσματα από τον καιρό και τη φύση)
Στο νερόμυλο. Φαίνεται χτισμένος παλαιός νερόμυλος. Είπανε πως εκεί ήτανε τα αρχαία κι ήθελε να κάμη ένας αρχαιολόγος (ο Οικονόμου – Θιακός;) να εύρη τα ανάκτορα του Αλκίνοου. Εδώ λέει ζούσαν οι Φαιάκες. (Ήρθε ο πόλεμος και δεν έγιναν οι ανασκαφές)
Οι παλαιοί, πριν από μας, είχανε καταστροφή με τους πειρατές. Εκείνοι, πριν, είχανε φτιάξει το Μοναστηράκι, την Παναγία. Τώρα εμείνανε τα ερείπια. Ο αυλόγυρος ήτανε κελλιά κι η εκκλησία ήτανε μικρή. (Τώρα μόνο μια μεγαλύτερη εκκλησία εκεί)
Είναι αντίκρυ στην πλατεία ένα πουρνάρι. Το πουρνάρι αυτό έχ’ τα σημάδια απ’ τους Τούρκους. Ήτανε κοντά το φυλάκιο, κι ρίχναν οι Τούρκοι στρατιώτες στου πουρνάρ’. (Στην πλατεία ήταν το φυλάκιο)
Τα Λουτρά τα πρωτοφκιάξανε δύο αδέλφια Σμοκοβίτες: Ο Φράγκος κι ο Μόσχος, που εχτίσανε και το Μοναστήρι της Ρεντίνας. Επίσης δύο γεφύρια. Ένα στο Σμόκοβο (σήμερα στον Ζουρμπά, στον Παλιοσταλό) και το άλλο του Παπαθεωνά (σήμερα με νέα μορφή) προς το Μοναστήρι. Αυτοί ήτανε Σμοκοβίτες από το χωριό μας.…
Το θραζίμ’ δεν προσκύναε. Ήρθαν, πήραν 4 – 5 κοπάδια πρόβατα στον Κέδρο. Έγιν’ επιδρομή. Ξέκοψαν δυο – τρεις απ’ τους Τούρκους. Πιάσανε τον ένα σαν ομικρό, τον έδωσαν στον Κέδρο και πήραν πίσω τα πρόβατα. Αυτός ήταν παλληκάρ’ ζωντανό. Κρύφτηκε μέσα στην κ’φάλα, του ‘βαλαν φωτιά δεμάτια, όπως όταν πι…
Έπεσ’ ένας βράχος στο Κάστρο. Εκαθόταν ένας και τραγούδαε. Γύρεψ’ ένα τσιγάρο κι απάνου στο τσιγάρο ξεψύχησς. Τον χωμάτισαν εκεί. Αυτό το λένε: «Στου Γκουλούνια το κοτρών’». ΄Ηταν ακόμα ζεστός, κει που τον εχτύπησ’ η πέτρα κι ερωτούσε. Θα ντ’ ν’ πάρουμε την Αμαλία; (ήταν ερωτευμένος). Αμ τι; Θα την …
Μια ιστορία που έγινε: Τούρκοι στρατιώτες που ήτανε στο ποτάμι, πήρανε ένα κοριτσάκι, επειδή έμοιαζε στο κορίτσι μιανού Τούρκου που πέθανε. Ο παπούς έφκιαξε πίτα, κρασί και τυρί και πήε στις σκηνές να βρη το παιδί. Του το δώκανε. Ζη αυτή κι έχει παιδιά
Ο Τσάπαλος διοικούσε εδώ και διηύθυνε τους κλέφτες. Μια φορά 40 κλέφτες με το Σπανό που ήθελαν να παραδοθούν στους Τούρκους, αυτός εμεσολάβησε και παρουσιάστ’καν
Οι πειραταί, όταν ήρθανε εδώ ευρήκανε τόσα φίδια, που δε μπορούσανε να σταθούνε σε τσαντήρι. Τα λέγανε Φιδόνησα και Αστακόνησα
Ο κ. Ευάγγελος Γραμματικός τρισέγγονος του καπετάν Αντρέα συμπληρώνει την παράδοση (σελ. 252). Ο κ. Α. είχε γολέττα κι επήγαννε στη Ρωσσία λάδια από δω. Εγνώρισε Άγγλο πλοίαρχο στον Γάη κι έγιναν επισκέψεις και στον Άγγλο. Έκαμεν εντύπωσι ένα ρολόϊ του κ. Αντρέα που το κούρδιζαν κάθε χρόνο (μεγάλο ε…
Τούτη την τέχνη(1) μεις την πήραμε απ’ τους Ατζιγγάνους. Αυτοίνοι ήτανε Γύφτοι, Τουρκόγυφτοι. Μηδέ Τούρκοι ολόκληροι, μηδέ Γύφτοι. Έχουνε και το ιστορικό τους. Οι Τούρκοι, λέει, καθούνταν κι οι Ατζιγγάνοι δούλευαν. Ήταν χειμώνας μια βολά, κι οι Τούρκοι πήγαν να γυρέψ’ νε τον κουραμά (2) dων από τις …
Όταν ήρτε κείθενε πο διάβηκε και πήε στον Κύκλωπα ο Δυσσέας, πρωτοπαρρησιάστηκε στον Εύμαιο και τον εξέτασε για το σπίτι του κι’ άμα το ‘δωκε γνώρα. Εκεί στον Κύκλωπα εκιντύνεψε, μα εγλύτωσε με την εξυπνάδα του. Γιατί όταν τον ερωτήσανε πως τόνε λένε, είπε Κανείς κι έτσι ο Κανείς δεν ήτανε πουθενά γ…
Εν καιρώ Ομήρου, υπάρχουνε εδώ κάτου αχούρια, ερείπια, παλαιά σπιτάκια, στις αμυγδαλιές. Μνήματα γιατί όπου δήποτε εθαφτόντανε οι άνθρωποι. Έχει και μια σπηλιά που λέγανε για τον Κύκλωπα
Διότι ανεπαύθη εκεί ο βασιλεύς της νήσου Πτερέλαος. Τον παριστάνουν και στη σφραγίδα της κοινότητος βαθέος (βλ. σελ. 397). Οι αρχαιολόγοι είπαν πως εδώ ήτανε χυτήρια. (στη Λάκκα συνοικισμός εδώ με λιμάνι στου πουρνό π’ λου κάτου)
Στα Σπήλια, πριν μπούμε στο χωριό, έχει μια βαθειά σπηλιά. Ευρήκαμε ένα ρομπόλι= αγγείο πήλινο, 750 χρόνια πρι Χριστού γεννήσεως. Από αφκειό ο Γερμανός έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο Οδυσσέας εμπήκε κι εστράβωσε τον Κύκλωπα κι επέταξε από κει πάνω το λιθάρι στο καϊκι τον Οδυσσέα, που ‘φευγε. «Έχει κλείσ…
Στα παλιά χρόνια το νησί αυτό ονομαζόταν «Το νησί των Κυκλώπων». Έφαγε ανθρώπους του Οδυσσέα. Ύστερα το είπανε Σπαρτοχώρι γιατί εφύγανε όλοι. Ήτανε σπαρτοί εδώ από διάφορα μέρη. Ο Οδυσσεύς τον ετούφλωσε. Ερχόντανε πολλοί Γερμανοί κι εμπαίνανε. Πρωτύτερα εμπαίνανε και Έλληνες. Είχανε πη: εδώ είν΄ο Κύ…
Στη Σπηλιά του Σπαρτοχωριού λένε πως έμενε ο Πολύφημος. Κι ήταν οι Κύκλωπες. Και στις δυό πούντες παριστάνουνε πως ήτανε η Σκύλλα και η Χάρυβδη (από επίδραση του Δαίρφελ). Οι δύο κάβοι: Μαύρο νερό- (Λευκάδα, έχει βαθιά νερά. Στο βυθό της θάλασσας μαύρα) και του Κουτσογιάννη (Μεγανήσι)
Ο Οδυσσέας που εκολύμπαε από τη νήσο της Ωγυγίας για να πάη στην Ιθάκη, είδε από μακριά το νησί μας κι εβγήκε στο ποτάμι (κοντά στο φάρο). Εκεί ήταν η Ναυσικά, που τον έφερε στα Ανάκτορα εδώ στο Φύκι (στο Λιμανάκι). Ήρθε εδώ το 1937 ο αρχαιολόγος Οικονόμου και τα είπε αυτά: Θα έκανε και ανασκαφές, α…
Αντίκρυ στην Κέρκυρα, στον Άη- Στέφανο προς το ανοιχτό Ιόνιο, λένε ότι ήταν το παλάτι της Ναυσικάς. Εκεί είναι και το ποτάμι που έπλενε και όπου βγήκε ο Οδυσσέας. Είναι αμμουδιά εκεί και κοντά έχει ερείπια
Η Καλυψώ= Σπηλιά. Αρχαίο σπήλαιο της Καλυψώς. Εβάσταξε τον Οδυσσέα 7 χρόνια. Ήμουν ένα πέργουλο (=κληματαριά) και μια σουκιά από τότες. (Μα τώρα έχουνε καταστρεφτή). Έχει δυό μπούκες
Η Σπηλιά της Καλυψώς. Είναι αμέσως πίσω από το Στρογγυλάδι (ακρωτήριο). Έχει δυό μπούκες από τη θάλασσα κι όταν βρεθής μέσα, κρυώνεις. Μπαίνουν ολόκληρες βάρκες μέσα. Θα ‘ναι 100 μέτρα μάκρος, 10 μέτρα βάθος και άλλα 10 ύψος. Λέμε στην Καλυψώ «ή στην Καλυψιώ». Λένε ότι εκεί μέσα εζούσε η Καλυψώ και …
Η σπηλιά του Κύκλωπα στο Σπαρτοχώρι. Επροχώρησε βαθιά ο Δαίρφελ, μα δεν είχε φως να προχωρήσει
Εδώ σ’ ένα μέρος που πάμε προς τη Λευκάδα από το φανάρι έχει ένα μέρος- πέτρες δρόμος από μια μεριά σ’ άλλη, που λένε πως ο Οδυσσέας πέρναε τα πρόβατά του από τη μια μεριά στην άλλη («ο Δεσσσέας»). Στη Λυγιά, στην κοιλάδα του ποτάμου από κάτου, έχουνε πέσει καϊκια απάνου.
Η σπηλιά στο Σπαρτοχώρι, έμενε ο Πολύφημος κι έρριξε το λιθάρι κι έφτασε στη θάλασσα. (σπηλιά στο στεφάνι). Το πόρτο ονομάζεται Σπήλια (τα). Εκεί λένε πως άραξε το πλοίο του Οδυσσέα. Εμπήκανε στη σπηλιά και έφυγε απουκάτου από το κριάρι………..
Παράδοση .Πώς ο Αλέξιος Κομνηνός εκστρατεύοντας για το Δυρράχιο, πέρασε από δω και στάθηκε στον Αθερινό και του κάμανε καλή υποδοχή οι κάτοικοι (οικισμός στ’ αναπαντήρια, μάλλον Βυζαντινός. Να ‘ναι απ’ αυτό ο Κομινάς.)
Εστάθμευσε εδώ ο Μενέλαος της Σπάρτης (εδώ στη Ρεντίνα). Απ’ αυτό ωνομάσθηκε δήμος Μενελαϊδους. Είχε κέντρο εδώ.
Το Καστρί (σύνορο Σμοκόβου - Θραψιμίου) στην Κοτρώνα (πιο πάνω απ’ το νερόμυλο). Αυτού ήταν ο βασιλιάς των Φαρσάλων κι επεκοινώναε με το κάστρο του Θραψιμιού
Η βασίλισσα Μενελαϊς. Είχε και δέντρο (νερατζιά) φυτεμένο μέσα. Εκεί ήταν το φρούριο. Αλλά το χωριό, ήταν μακριά, στο Κουτσομύλι.
Από τη Δρανίστα ήταν ο Δράνος Βασιλεύς στο Θραψίμι, άλλος βασιλεύς κι ερχότανε εδώ
Μια γυναίκα ετηγάνιζε ψάρια. Του ‘πανε πως οι Τούρκοι πήρανε την Αγιά Σοφιά. Λέει: Αν ζωντανέψουν τα ψάρια τότε κι η Αγιά Σοφιά θα Τουρκέψη. Και τω όντις τα ψάρια εζωντανέψανε. Και έτσι το πίστεψε.
Ο παπάς καθώς ελειτουργούσε ο διάκος και τα παιδιά, εμαρμαρώσανε, λένε όλοι κι εμείνανε εκεί μέσα. Κι έκλεισε κι η Αγία θύρα κι εμαρμάρωσε κι εκείνη. Και λένε, πως όταν πάρουνε οι Έλληνες την Πόλη, τότες θα ξεμαρμαρώση η Πύλη και θα αποτελειώσουνε τη λειτουργία.
Αστάχν’ αγορασμένα από το Βαλαωρίτη. Χιώτες δεν κατοικούσαν εδώ. Επερνούσανε μόνο καράβια. Κάποιος Χιώτης καπετάνιος που πέρασε, θα είδε αυτά ακατοίκητα και τα ‘πε δικά του. Έπειτα από χρόνια αυτός τα πούλησε στο Βαλαωρίτη. Ύστερα εκείνος τα πούλησε.
Στεφάνι του Μίχ’ το λιγάτο (=προίκα). (σ’ ένα Μίχο εδώσανε λεγάτο. Έχει γης καλλιεργημένη. Έχει και καλύβες που κατοικούσανε αρχαίοι). Το μπαρκαρούτσι του Μιχ’ το λιγάτο (=μικρό λιμανάκι). Έχει λόμπες που έρχονται και παίρνουν αλάτι (φαρινίσο). Ο κάβος στ’ αγουρνόκλειμα. (Επηγαίνανε το γουρούνια και…
Εκειός που πρωτοκατοίκησε εδώ τον ελέγανε Τάφο, γι’ αυτό είπανε και το νησί Τάφο, (εσκοτώνανε και πολλούς εδώ).
Στην Κουτάβα. (Εφέτος οι Κουτάβες δεν έχουνε σοδειά). Μια σκύλα, λέει, την κυνηγάανε από εδώ, δεν την αφήνανε να γεννήση κι επήε και γέννησε εκεί μέσα σε μια κουφάλα από ελιά. Κι έμεινε.
Το χωριό μας το λένε Επισκοπή, γιατί έχουνε χαθή έξι Επίσκοποι εν καιρώ που ήτανε κουρσάρικα. Έχουμε εκκλησία του Άη Γιώργη πολύ παλαιά. Γένεται μεγάλο πανηγύρι και χορός. Έρχουνται όργανα από την Ήπειρο. Ο Τουρκοβασίλης, οι Χαλικιάδες, χορεύουνε τσάμικα, συρτά,βρωπαϊκά.
Είναι και μια άλλη ιστορία: Λένε πως εκείνα τα χρόνια, λίγοι εδώ είχανε κτήματα. Αυτοί ήταν Άρχοντες Κεφαλονίτες. Ένας Βρετός (απ’ αυτούς τους άρχοντες) είχε στην υπηρεσία του ένανε, που του έκανε αλέτρι με τα βόδια και καλλιεργούσε τη γη. Αυτός ο ζευγάς ελεγότουνε Λεκατσάς και λέει στο Βρετό. – Αφέ…
Το χωριό μας ήτανε πρώτα στην Ανώη κ’ ήρτανε κι’ εκατοικήσανε σε τούτο το μέρος, που ήτανε πρώτα ένα ξωκκλήσι, σε μια βατσουνιά. Εγιόρτασε στα εισόδια (τση Μισοσπορίτισσας). (Οι κάτοικοι του Άη Γιάννη- γειτονικό χωριό- είν’ από την Ανώη κι’ εκείνοι).
Στην Ευγερέτη ήρτανε δυο καλόγριες και πρωτοκατοικήσανε.
Το Θιάκι κάποτε ήταν ακατοίκητο και το λέγανε Κουμπαρία. Ο Γουϊσκάρδος (διοικητής της Κεφαλονιάς) έβγαλε μια εντολή, όποιος θέλει να ΄ρτη να κατοικήση. Κι’ έτσι ήρθανε πολλοί. Από την εικόνα των Καθαρών καταλαβαίνουμε πως οι πρώτοι κάτοικοι ήρθανε από τα Γιάννινα. Εφοβόντανε μάλιστα να πούνε τ’ όνομ…
Στο Βόρειο μέρος της Λέσβου, είναι στο γιαλό μια θέση, Ορφίκια. Τη λένε, λέει, έτσι, γιατί στα παλιά χρόνια ήρτε εκεί κι’ εσταμάτησε ένα καράβι απ’ τη Θράκη αντίκρυ, και βγάλανε το κεφάλι του Ορφέα και το θάψανε στην ακρογιαλιά.
Στο χωριό κοντά είναι μια τοποθεσία «Λυώτα» που κάθε τις 23 Αυγούστου κάνουν παναγύρι. Ήτανε μια φορά ένας βασιλιάς κι’ είχε μια κόρη που έπασχε από λέπρα. Το νησί τότες ήτανε όλο ακατοίκητο και εξωρίσανε σ΄αυτά τη λεπρή βασιλοπούλα. Της πήγαιναν απ’ έξω φαγητά και της τ΄ άφηναν να ζή. Κείνη γύρ’ζε …
Στου Χωροφύλακα τη βάθη. Εκεί κολυμπούσε ένας χωροφύλακας κι επνίγηκε.Έχ’ λιγότερα χρόνια (από το γύφτο, που πήγηκε στο ίδιο ποτάμι). Μεγάλη βάθη απότομη, με νεροφαγιές και σγούλους.
Έχουν σκοτώσ’ κάποιον Γκούμα (Έλληνα). Τοποθεσία κι έχει πέτρες, που μοιάζουν με μνήμα.
Εσκοτώσανε έναν Γκέκα= (Αλβανό, Γκέκηδες)
Ένα ύψωμα που από μακριά μοιάζει σαν όρθιος παπάς. Λένε πως ήτανε εκεί ένας ασκητής κι ασκήτευε. Έχει κιλλί. Έχ’ σπ’λιά. Είχ΄ κι κούγιο πουρνάρ’ που έβαζαν μέσα τα βιβλία.
Το νησί το σταυρώσανε. Ήρθανε από την Ήπειρο, να πρωτοκατοικήσουνε, όταν ήταν έρημο το νησί, ακατοίκητο και το σταυρώσανε πρώτα με 4 σταυρούς. Υπάρχουν οι 4 σταυροί. Ένας στην Κακή Λαγκάδα (κοντά στο χωριό –Βόρειο- μέρα), άλλος προς τον Ορθόλιθο, άλλος στον Οζιά, στο Μογγονήσι, κι ο άλλος στου Μηνά,…
Είχε σωλήνες και πάγαινε ως τη θάλασσα και βάνανε λάδι κι είχανε τα κιούπια στη θάλασσα. Ευρίσκοντούνε, στη φακίστρα, (το σπέρνανε φακί) τα πλιθάρια που βάνανε λάδι.
Εδώ πρώτα εκατοικούσανε Διαόλοι. Ήτανε ακατοίκητο από ανθρώπους το Νησί. Τις ελιές τις φυτέψανε οι Βενετσιάνοι. Σου εδίνανε ένα δίφραγκο ναν τη φυτέψης και την έκανες δική σου. Οι πρώτοι που ήρθανε στο Νησί κι’ εδιώξανε τα δαιμονικά ήταν ο Κρίσπος κι ο Γάϊος. Η ράτσα η δική μας είναι από την Ήπειρο.…
Όταν ο Θεός έκανε τον κόσμο κι είχε φτιάξει εδώ κοντά στην Ιταλία, είχε ακόμα στα χέρια του τις λάσπες, που του τέλειωσε η χεριά. Ετίναξε λοιπόν τα δάχτυλα του και πέταξε τ΄ απολασπίδια εδώ στη δική μας θάλασσα κι εβγήκανε τα τρία νησιά. Έπειτα ξαναπήρε άλλη χεριά, για να φτιάξη την Ελλάδα.
Απάνω από τη Γράβα τση Παπαντής είναι τα Ελληνόσπιτα. Εκεί είναι 2 σπηλιές που τις είχανε χτίσει οι ντόπιοι και μπαίνανε μέσα τα γυναικόπαιδα και κρυβόντανε για τους Αλτζερίνους. Από τη θάλασσα δεν ανεβαίνεις. Από το νησί, να περάσης από την Καστανίδα. Είχανε κάτι φουρκάτες και του δίνανε μια του κά…
Είπαν έτσι το μέρος, γιατ’ ήτανε κει πέρα δυο αδέλφια και σκοτωθήκαν. Ήdαν κολ’μένα αυτά τ’ αδέλφια. Βρήκαμε στο μνημείο δυο κεφάλια μακρυά. Ήτανε κει μια bλάκα. Τραβούμι τη bλάκα, βρήκαμι μέσα ένα σώμα με δυο κιφάλια.
Η «Τζήθρα» ήτανε ένα μεγάλο χωριό. Μια φορά πήγε εκεί ένας Δεσπότης κι ήθελε να μείνη στο χωριό για πάντα. Μα οι Τζηθριώτες τον κακομεταχειρίστηκαν. Τον ξυλίζανε κάθε μέρα. Γι’ αυτό κείνος σηκώθηκε να φύγη, φεύγοντας τους καταρίστηκε: «Παραπάνω από τριάντα εννιά αντρόϋνα να μη πληθύνουν». Πραγματικά…
Εκεί που είναι σήμερα τα χαλάσματα, πάνω από τα Προκοπάτα (1) ήτανε παλαιγά ένα χωριό, τα Κοιλαράτα. Οι Κοιλαρούδισες ήτανε φαντασμένες γυναίκες κι’ αμαρτωλές. Κατεβαίνανε στη Χώρα (2) με χρωματιστές ποδιές, άσπρες και κόκκινες και δεν επιστεύανε Θεό. Γι’ αυτό κι ο Θεός τις καταράστηκε κι΄ έρριξε σι…
Μέσα στον Κόρφο (τον Αμβρακικό) όταν είναι κιαραδούρα, βλέπεις στον πάτο πολιτεία βουλιαγμένη, πραγματικά σπίτια παλαιά.
500 μέτρα από το χωριό είναι η τοποθεσία Καρυές. Εκεί ήταν χωριό. Κι έπεσε ο βράχος κι επλάκωσε όλο το χωριό. Τώρα έχει σκορπίσ’. Και λένε πως τρία χρόνια άκουαν από κει μέσα κόκκοτα που λαλούσε.
Ο βράχος έπεσε πάν’ στο χωριό το παλιό. Λάλα ένας κόκκοτος, τρία χρόνια ακουότανε.
Ανέβαινοντας από την «Πόλη» προς τα Καλύβια, έχει τόπο όπου εκάμανε ανασκαφές κ’ ευρήκανε τάφους με δαχτυλίδια και άλλα. Στα παλιά χρόνια ήτανε εδώ πολιτείες που εβουλιάξανε. Είχε κι εκκλησίες που φαίνονται γκρεμισμένες. Είναι κ ένα τραγούδι που λέει: - Ανάμεσ’ απ’ αγιά Σοφιά κι από Αγιά Ελένη βασιλ…
Στην Πόλη= όλος ο γιαλός, κόλπος κι άραξοβόλι με κτήματα και σπιτάκια. Η αρχαιολογία δεν ισχυρίστηκε ποτέ πως είχε εκεί συνοικισμό. Η παράδοση όμως λέει πως ήτανε εκεί παλιότερα μια πολιτεία που εβούλιαξε. Τήνε λέγανε «Αρκουμανέ – Ιερουσαλήμ». Είναι σεισμοβυθισμένη κι οι ψαράδες βλέπουνε ακόμα στη θ…
Εδώ στο Ρόγγι (ακρωτήρι) που φαίνονται τα χώματα γκρεμισμένα, έχουνε να πούνε πως ήτανε δυο Μαθρακιώτες κι είχανε δυο τόπους μαζί (που συνορεύουνε) κι αυτοί οι δύο όλο εμαλώνανε απάνου στην καλλιέργεια. Ο ένας επέταε τη νύχτα τις πέτρες του λόγγου του στα χωράφια τ’ αλληνού κι εκείνος της ξανάρριχνε…
Τα Δασκάλεια – αντιπάξους (ως φαίνεται εκείνα τα χρόνια, ήτανε ενωμένο με τσ’ Αλιμπάξους κι ήτανε δάσκαλος εκεί η δασκάλα κι εβούλιαξε στη μέση κι απόμεινε). Ξωλίθαρο, βράχος μέσα στη θάλασσα. Κοντά στα Δασκάλεια είναι άλλο νησάκι η Μπουρδουμπού – αντιπαξούς. (Ποιος τσου ξέρει γιατί το βγάλανε έτσι!…
Από κάτι τοποθεσίες μπορεί να σκεφτή κανείς κάτι για την ιστορία της Ερεικούσας. Έχει μέρος που το λένε Ποταμόπουλο. Είχε πολιτεία Ποταμούπολη, που εβούλιαξε. Έχει τοποθεσία Χασανάτικα. Είχε κανένα Χασάνη, Αλβανό ή Τούρκο που ζούσε εδώ; (με πρόβατα).
Εδώ δίπλ’ από τις Βλήχες που προχωρούμε στην αμμουδιά, λένε ότι στα παλαιά χρόνια ήτανε 3 αλώνια. Τα δυο υπάρχουν. Το έξω αλώνι ήταν ένας και αλώνιζε την ημέρα της Παναγίας της Βλαχέραινας. Εβύθισε το μέρος κι είναι εκεί 10 μέτρα θάλασσα. Από τον Αη Γιώργη, αμά έχει μπουνάτσα καλή, φαίνεται τ’ αλώνι…
Μετά τα Γρίλια έρχονται τα Χαλάσματα. Εδώ εβούλιαξε το αλώνι μ’ όλα τ’ άλογα. (Μεγάλη καθίζηση βράχοι). Κούφωμα στο βουνό. Ακούνε απότομα ένα βούϊσμα κι έπεσε στη θάλασσα (80 χρόνια υπόθεση). Έχει νέα γκρεμίσματα. (Τόπων. στου Λότου). Μέσα στα γκρεμίσματα έχει και ημέρες σ’κίες (=συκιές), να κάτσης,…
Στου παπά τ’ αλώνι (αντίκρυ, στην Ήπειρο, απάνου από την Πάργα). «Βάνω πλώρα, με του παπά τ’ αλώνι!». Λένε πως εκεί ήταν ένας παπάς που αλώνιζε τις Κυριακές, που δεν έκανε, κι εβούλιαξε το μέρος μαζί με τον παπά.
Λένε πως ήταν κάποια βασίλισσα που τη λέγανε «Μενελαΐς. Εδώ πάνου στον προφήτ’ Ηλία έχει πέτρες Πελασγικές. (Ήρθε Γάλλος αρχαιολόγος – Μπογκούρ (Βόλος – Αρχαιολογία Βόλου). Είπε ότι είναι πελασγικά. Γύρισαν το βουνό. ‘Εχει μια ζώνη φρούριο και β’ και γ’ σειρά που όλο μικραίνουν. Έχει και μια δεξαμεν…
Ήτανε πραγματικώς βασίλισσα. Εννοεί την «Κερά» του Κάστρου. Βρήκε βιβλίο στην Καρδίτσα ο Ηλίας τ’ Αποστόλ’, που λέει για τη βασίλισσα.
Αρχαίος δήμος Μενελαΐδος: Ήτανε εδώ, θέλουνε να πούνε, μια βασίλισσα που τη λέγανε Μενελαΐς. Αυτή εβασίλευε στην περιφέρεια αυτή. Υπάρχει ο τάφος της εδώ μέσα κάπου (δεν ξέρουμε που) τα έχει μέσα τη χρυσή γουρούνα με τα γουρουνόπ’λα. (αν ήξερα που είναι, θα ήμουνα πλούσιος!». Αν ήξερε κανείς που είν…
Επειδή σύναζαν αυτού οι Έλληνες, είχε φουνάξ ον άντρας το πιδί τς, αυτή είχε μια πέτρα στον ώμο, πήρι το λίθο στον ώμο κι την πέταξαν στο Ντούσικο. Εκεί είναι τσ’ Ληνισσα η πέτρα.
Εκεί (στις ακτές δυτικά) είναι «Τα σπίτια των Ελλήνων», τα «Ελληνόσπιτα». Είναι ερείπια από παλιά σπίτια, που εκλειόντανε οι πληθυσμοί να γλυτώνουνε τις επιδρομές από τους Αλγερινούς, που τους χτυπούσανε.
Μια φορά, τον καιρό που οι Ανωησάνοι εψηφίζανε στη Χώρα, εβγήκανε οι Βαθυσάνοι στα Δεξά (τοποθεσία και κόλπος) να τους γυρίσουν πίσω να μην ψηφίσουν (γιατί ήτανε πάντα αντίθετο κόμμα). Τους το μηνύσανε να μην κατεβούνε. Εκείνοι εμαζωχτήκανε κι είχανε αρχηγό ένα Δημήτρη Παΐζη – Χριστάτο, που τον ελέγ…
Στη Σπηλιά του Ρόζου. Την είπανε έτσι από ένα ρόζο που ήτανε στο Κιόνι, τόσο δυνατός, που εσήκωνε το γάϊδαρο με όλο του το φορτίο στην πλάτη. Επήαινε μπροστά κάθε που αντιστεκόντανε οι Κιενιώτες στους Άγγλους. Μια φορά τους επιάσανε οι Άγγλοι κ’ εκατεβήκανε οι Ανωησάνοι να τους ελευτερώσουν. Επήαινε…
Μέσα στην κουφάλα μιανής ελιάς χίλιω χρονώνε, ευρήκανε θαμμένονε από το γόνα και κάτου ένα σκελετό. Ήτανε δηλ. τα πόδια του εκεί και το κορμί του πριν από την ελιά.
Απουκάθενε εφκιάσανε ένα σπίτι και στο θέμελο ευρήκανε κόκκαλα, από μικρούς και μεγάλους κι ένα σφοντύλι από πηλό. Εξεχωνιάσανε δυο κεραμίδες κι’ ένα μισολίθαρο. Και μέσα σ’ τσι κεραμίδες ήταν ένα δόντι έδε τόσο.
Καταθέτης
2
Προβολή λίστας
Λαογραφική Αποστολή εις Οθωνούς, Ερείκουσαν, Μαθράκι (νησίδας του νομού Κερκύρας) 6-26 Ιουλίου 1960. (Εντολή της Ακαδημίας Αθηνών 40556/1960).
Λαογραφική συλλογή εξ Αποστολής εις Παξούς (19 Αυγούστου - 3 Σεπτεμβρίου 1957)
Συλλογέας
2
Προβολή λίστας
Λαογραφική Αποστολή εις Οθωνούς, Ερείκουσαν, Μαθράκι (νησίδας του νομού Κερκύρας) 6-26 Ιουλίου 1960. (Εντολή της Ακαδημίας Αθηνών 40556/1960).
Λαογραφική συλλογή εξ Αποστολής εις Παξούς (19 Αυγούστου - 3 Σεπτεμβρίου 1957)
Λουκάτος, Δημήτριος Σ. -
Identifier:
67110
Internal display of the 67110 entity interconnections
(Node labels correspond to identifiers)
Loading..
Legend
Navigation
Info
Loading..
Controls
Freeze
Thaw
Fit
Narrowness
Inferred
