Όντας ε(δ)ούμεν να πφέφτει και να σύννεται ένα άστρο που τον ουρανό, φτούμεν και λέμεν: «πάννε (πήγαινε) στ’ απύρι», γιατί ‘ναι εξω(δ)ός που ο Θεός το τζιώχνει που τον ουρανό. Στον καιρό του θανατικού οι γυναίκες ως αποκρουστικό βάζαν στους παραστάθες ατήανο (απήγανο).

  1. Ψηφιακό τεκμήριο
  2. Παραδόσεις (Λαϊκές αφηγήσεις)
  3. Ζερβός, Ιωάννης
  4. Κάλυμνος.
  5. 1958
  6. Ελληνική - Κοινή ελληνική
  7. Ελληνικά
  8. Μη προσδιορισμένη
  9. https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/deed.el
  10. Παραδόσεις
  11. Παραδόσεις ΚΣΤ΄ - ΛΣΤ΄
  12. Γιάννης Ζερβός, Ιστορικά παραμυθολογήματα, προλήψεις, στοιχεία, κακά πνεύματα, παραδόσεις, Δωδεκανησιακό αρχείο 3, Κάλυμνος, 1958, σελ. 262
  13. Δωδεκανησιακό Αρχείο, 3
  14. Περιοδικό
  15. Παράδοση ΛΑ
  16. 261506/Κάλυμνος