Τον γκαιρό του θανατικού εί(δ)αν το μια φορά ζα (σα) νάτον (ήτο) τζυό σσ' υλλομούρηδες (σκυλλομούρηδες) ο ένας ήπαιζεν το φραγγιασμένο (βραχνιασμένο) λυρί κι ηχορέβαν τα χώματα κ' ι' ο άλλος ηκράτει το έγγραφο και κατάγραφε στα σπίgια κείνους που θέλασιν να πάρουν. Κείνος που κρατούσε το έγγραφο ρωτ…

  1. Τον γκαιρό του θανατικού εί(δ)αν το μια φορά ζα (σα) νάτον (ήτο) τζυό σσ' υλλομούρηδες (σκυλλομούρηδες) ο ένας ήπαιζεν το φραγγιασμένο (βραχνιασμένο) λυρί κι ηχορέβαν τα χώματα κ' ι' ο άλλος ηκράτει το έγγραφο και κατάγραφε στα σπίgια κείνους που θέλασιν να πάρουν. Κείνος που κρατούσε το έγγραφο ρωτούσε κείνον πούπαιζε το λυρί: “πόσους να γράψω;”
  2. Ψηφιακό τεκμήριο
  3. Παραδόσεις (Λαϊκές αφηγήσεις)
  4. Ζερβός, Ιωάννης
  5. Κάλυμνος.
  6. 1958
  7. Ελληνική - Κοινή ελληνική
  8. Ελληνικά
  9. Μη προσδιορισμένη
  10. https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/deed.el
  11. Παραδόσεις
  12. Παραδόσεις ΚΣΤ΄ - ΛΣΤ΄
  13. Γιάννης Ζερβός, Ιστορικά παραμυθολογήματα, προλήψεις, στοιχεία, κακά πνεύματα, παραδόσεις, Δωδεκανησιακό αρχείο 3, Κάλυμνος, 1958, σελ. 258
  14. Δωδεκανησιακό Αρχείο, 3
  15. Περιοδικό
  16. Παράδοση ΛΔ
  17. 261506/Κάλυμνος